Ён нарадзіўся ў Полацку ў сям’і савецкага афіцэра, рускага па нацыянальнасці. Дзяцінства і юнацтва правёў у Беларусі, на радзіме маці. Вучыўся ў Наваполацкай сярэдняй школы № 2. Скончыў Наваполацкі політэхнічны інстытут (1976). Працаваў інжынерам на прадпрыемствах Наваполацку, а пасля Ямала-Ненецкай аўтаномнай акругі РСФСР.
Аўтар кніг прозы і эсэістыкі:
- «Жанчыны ля басейна» (1992),
- «Гісторыя аднаго злачынства» (1993),
- «Зімовыя сны» (1999),
- «Ператвораныя ў попел» (2005),
- «Альбом сямейны» (2007),
- «Багун» (2013),
- «Албанскае танга» (2016),
- «Страна огненных птиц» (2016),
- «Последняя репетиция» (2016),
- «Албанское танго» (2016),
- «Забойца анёла» (2017),
- «Помнік літары „Ў“» (2018),
- «Восень у Вільні» (2019),
- «Падшыванцы» (2020),
- «Меліярацыя з Альбэрам Камю» (2021),
- «Замецены след» (2021),
- «Гарачы парафін» (2023),
- «Сустрэчы» (2023),
- «Yesterday» (2024),
- «Нафтаград» (2024),
- «Контуры душы» (2025).
Жыве ў Наваполацку.
Навелы Вінцэся Мудрова перакладзены на венгерскую, украінскую, рускую, польскую, чэшскую, балгарскую мовы.
Лаўрэат прэмій “Залаты апостраф”(2010), “Празрысты Эол”(2019).
З творчасцю Вінцэся Мудрова можна пазнаёміцца тут:
https://knihi.com/Vinces_Mudrou
😀
0
😍0
😢0
😡0
👍0
👎0
